Eğitimde Nitelik Kavramı

Eğitim; yıllarca öğrendiğimiz tanımla giriş yapacak olursak, kişide öğrenme yaşantıları yoluyla istendik davranışlar oluşturmadır. Eğitim hayatın içindedir hatta kendisidir. Büyülü bir sistemdir. Eğitimin olmadığı bir yaşam düşünülemez. Deriz ya, yaşam boyu eğitim. Böylesine önemli bir sistemin yani eğitimin temel nitelikleri nasıl olmalıdır.

Bu hayatta niteliği olmayan bir şeyi düşünmek imkansızdır. Niteliksiz olan olmayan demektir. Bu sebepten hayatımızda büyük bir önem taşıyan belki de bir noktada yaşamımızı düzgün sürdürmemizi sağlayan eğitime nitelik tanımlamak gerekli bir o kadar da zor olacaktır. Fakat benim aklıma ilk gelen nitelik doğrudur. Eğitim yanlış olursa adına eğitim demek hata olur. Doğru olması yegâne temeldir. Tıpkı insanda arayacağımız temel nitelik nasıl doğruluksa bu eğitim için de öyle olmalıdır. Tanıdığımız bir insanın bir sürü niteliği olabilir. Bu nitelikler onu o yapandır. Peki bu insanın doğru olmadığını düşünelim; sanıyorum ki bütün özelliklerini doğru olmayışı tek kalemde silecektir. Bu sebepten benim için eğitimin temel niteliği doğruluktur. Doğruluk birçok niteliği içinde kapsasa da detaya inmek çoğu zaman iyidir. Benim için eğitimin ikinci niteliği ise tutarlı olmasıdır. Tutarlı olmayan eğitim hayat içerisinde insanları, okul içerisinde öğrencileri yanlış yollara götürür. Bu durumda biz öğretmen adaylarına büyük sorumluluk düşmektedir. Öğrencilerimize doğru ve tutarlı bir eğitim vermeliyiz ki doğru ve tutarlı bir insan olabilsinler, iğneyi başkasına çuvaldızı kendimize batıracaksak önce doğru ve tutarlı bir insan olmaya çalışmalıyız. Benim için önemli diğer özelliklerden bahsedecek olursam uyumlu ve idealist olmasıdır. Önce uyumluluğa değinelim takdir edersiniz fıtrat olarak hepimiz birbirimizden farklıyız aynı zamanda düşünce yapılarımız, hayata bakış açımız ve fiziksel özelliklerimiz farklıdır. Bir sınıf içinde düşünecek olursak öğrencilerimizin tek bir makineden çıkmış robotlar olmasını düşünmek korkunç ve üzücü olurdu. Hepsi farklı fıtratlarda, farklı yaşam tarzlarında olan çocuklar olacaktır. Peki vereceğimiz eğitimin bütün sınıfa hitap etmesini beklemek biraz hayalperest bir tutum olmaz mıydı? Bu yüzden informal eğitimleri uyumlu bir halde aktarmaya çalışmalıyız. İdealistlik kısmına gelecek olursam bu hayatta amacı olmayan hiçbir şey yoktur. Amaçsızlık boşluktur. Amacımızı öncellikle formal eğitimde daha sonra informal eğitimde belirlemeliyiz. Varılacak rota belli olmazsa yönümüzü kaybeder işleri zorlaştırırız. İdealistliği öğrenmeli ve içselleştirmeliyiz. Ve bunu eğitimde uygulamalıyız. Uyguladığımız bu yönelme bizim ve öğrencilerimizin başarısını artıracaktır. Benim için eğitimin temel niteliği bu dört temel niteliktir. Umarım bunları uygulayan ve uygulayabilen eğitimciler olabiliriz.

Unutmayalım ki bir döngü içerisindeyiz. Bugün eğitim verdiğimiz öğrencilerin yarın başka eğitimciler olacağını unutmamalıyız. Eğitimci olmak için sadece bir öğretim kurumda görev yapmak gerekmez. İnsanın olduğu her yerde eğitim vardır. Ve her insan bulunduğu ortamda bir öğrenici ve öğreticidir.