İz

Yabancı kalırdım bu şehre

Ervah-ı ezelden sadece seni bilirdim

Sahte kahkahalar, vefasız dostlar hepsi yabancıydı içime

Çekilirdim rafları tozlu köşeme

Onlar bilmiyorlardı, bilmezlerdi

Bir tek sen bilirdin yüreğimi

Dilim ahde vefaydı

Yüreğin yüreğe denkliğini onlar anlayamazdı

Titrerken yüreğim, iki kelam edemezdim

Yüreğimden yüreğine mısralar akardı

Ağlarken bir tek sen görürdün beni

Bilmediğim ellerin saçlarımı okşardı

Seninle yürürdüm dolunayın ışığında

Kulağımda hasretinin türküsü, göğe bakardım

Okuduğum her satırda seni bulurdum

Heceler, gözüme çehren olurdu

Umudum yiterdi

Sensizliğin girdabında kaybolurdum.